Verslagen

Sziget Festival 2012: Verslag (2/2)

Sziget Festival 2012: Verslag (2/2)De zaken hierboven vernoemd zijn slechts een fractie van het geheel, maar ook onze pen raakt wel eens leeg. Uiteraard hebben we nog wat inkt over om jullie onze muzikale ervaringen te delen. Muziek staat misschien niet volledig centraal op Sziget Festival , maar het is toch één van de zaken waarvoor je naar het festival gaat. Hieronder kan je per dag de voornaamste acts terugvinden en onze bijhorende mening.

Dinsdag 7 augustus

Het festival zelf begint met enkele dagen die dienen als opwarmer. Men kan deze dagen niet rekenen als officiële festivaldagen, al is de line-up wel redelijk goed. Dinsdag 7 augustus is bij deze de eerste dag die we gedeeltelijks zullen bespreken. 'Dag 0' werd gezien als de metaldag van het festival en had enkele top namen in zich.

Ignite was één van de bands die speelde op het podium, een absolute topper. Net als hun eerdere shows op Groezrock en Graspop Metal Meeting weten ze gedurende heel hun set de energie erin te houden. Iets wat we niet kunnen zeggen van pakweg het aanwezige Hammerfall. Zij wisten ons niet te overtuigen met hun power metal en iets te veel gepraat tussendoor. Misschien is deze ontevredenheid ook afkomstig van onze lichte afkeer naar powermetal. De meeste nummer van Hammerfall lijken ons nogal hetzelfde.

Lacuna Coil kon ons dan wel weer bekoren. We hebben hun laatste album al meerdere keren onder de loep genomen, maar live was het nog geheel onbekend voor de leden van ons team. Geen slecht optreden en hetzelfde kunnen we zeggen van afsluiter Dimmu Borgir. Deze laatste is een act die je moet gezien hebben. Erg grote fans van hun muziek zijn we niet, maar de bijhorende show mocht er zeker zijn.

De niet officiële festivaldagen kan je echt nog wel onderscheiden van de officiële festivaldagen. Vele zijpodia zijn gesloten en ook het aantal bands is beperkt. De randanimatie bevindt zich ook nog achter gesloten deur, maar toch is een bezoek vooraf zeker de moeite waard. De vele drankstanden bieden de perfecte plaats aan om te feesten en het festival in vreugde in te zetten. Vanaf enkele dagen op Sziget Festival hoop je ook dat het gehele verhaal eeuwig blijft duren.

Woensdag 8 augustus

De eerste echte dag van het festival brak aan op woensdag. Op de eerste dag ben je eigenlijk al lichtelijk uitgeput omdat je slaapritme volledig aan het veranderen is - maar alsnog heb je zeker zin om te feesten. Vandaag stonden er heel wat mooie namen op het programma. Onder meer Hurts, Placebo, Netsky, Steve Aoki, dEUS, Dirthyphonics en Dope D.O.D. stonden op het programma van woensdag.

Deze eerste, Hurts, was naar onze mening een echte tegenvaller. Hun podium heeft een rare setting (nogal verheven boven het publiek) en de act zelf is vrij droevig. Ondanks dat het hun act is, vonden we het nogal afstandelijk en niet meteen een optreden waar je spontaan begint bij te dansen.

Dansen bij Dirthyphonics en Dope D.O.D. was dan wel zeker een feit. Dirthyphonics wist ons voor de tweede keer dit jaar (ref. Rock A Field) zonder enig probleem te overtuigen en ook Dope D.O.D. maakte een erg goede indruk. Deze laatste had te kampen met geluidsproblemen en moest wel tot drie keer toe herbeginnen - maar alsnog wisten ze er het beste van te maken.

Ook Placebo kon ons bekoren. De zanger blijft een heel unieke, maar toch nog steeds aangename, stem hebben. De band kon het publiek net als op Pukkelpop 2010 bekoren met een goede show en enkele van hun erg grote hits. Zeker een aanrader! We zijn alvast blij hun weergezien te kunnen hebben. Ongeveer een week na Sziget, eergisteren, dienden ze een concert af te blazen door gezondheidsproblemen van de zanger.

Als Belgen moesten we uiteraard ook ons eigen land vertegenwoordigen. We hadden reeds alle dagen voor de eigenlijke start van het festival onze Belgische vlag hoog gedragen en vandaag zou dit ook niet anders zijn. dEUS kon ons net als op Rock Werchter niet meteen helemaal overtuigen. Tom Barman lijkt een beetje afwezig.

Belgisch drum 'n' bass artiest Netsky wist ons zeker wel weer te overtuigen. Zijn dj-set is anders als live, maar het is nog steeds een goede show. Ook zijn MC was erbij die echt wel meerwaarde geeft aan het gehele optreden. Een stuk tijdens Netsky was ook Steve Aoki nog bezig. Steve geeft steeds weer shows met een enorme kracht achter, hij ging net zoals op Rock Werchter erg op in wat hij doet en brengt aan zijn publiek. Een steeds weer mooie act om te zien.

Donderdag 9 augustus

Het festivalprogramma van Sziget was dit jaar iets zwakker als de afgelopen jaren, maar er was dagelijks wel wat lekkers te vinden op het Hongaarse programma. Vandaag was het de dag van Korn, Anti-Flag, Crookers, Crystal Fighters, Axwell en High Contrast.

Anti-Flag speelde reeds vroeg in de middag en was één van de weinige bands op Sziget Festival dat spontaan kon rekenen op kleine moshpit. De Amerikaanse punkrockband kon ons net zo zeer bekoren als op Groezrock waar ze maar liefst twee keer speelden. Na bijna 25 jaar actief zijn weten ze nog steeds hun boodschap succesvol naar buiten te brengen. Een vaste waarde voor elke fan van punkrock.

Minder politieke boodschappen vonden we bij Crystal Fighters. Van heel Sziget Festival was deze band één van de enige dat ons in de vroege middag reeds aan het dansen kon brengen in de Arena. Popmuziek in combinatie met elektronische sounds is een succesformule en dat wisten deze jongens ons nog maar eens aan te tonen. Ook de waterpistoolgevechten vanachter in de zaal zorgde voor een extra, vooral natte, dimensie. Eén van de beste herinneringen aan het festival zelf.

Minder waterpistolen waren er terug te vinden bij Korn. Korn speelde tegen een uur of tien 's avonds waar de temperatuur al heel wat aangenamer was. Hun set was iets minder dan verwacht. Op Graspop Metal Meeting 2011 konden ze ons meer overtuigen - ondanks dat ze reeds in de namiddag optraden. Op Sziget hadden ze een betere setting omdat het reeds donker was, maar speelde ze amper tot geen echte metalmuziek. De helft van hun set was in combinatie met Skrillex-tunes wat het wel een jammerlijke zaak maakte. Het nieuwe album mag er wel zijn, maar het is toch niet meteen de Korn dat je verwacht op een festival. Voor drie nummers kan het fijn zijn, maar een halve set - van een metalband - dat ondersteuning krijgt van drum 'n' bass vonden we maar niets.

De dag afsluiten deden we in de A38. De A38 is vergelijkbaar met de Marquee op Rock Werchter of de Boiler Room op Pukkelpop - maar de gehele tent heeft wel een iets grotere omvang. De tent biedt onderdak aan verschillende genres overdag en voornamelijk elektronische muziek 's avonds/'s nachts. Ook op donderdag was dit niet anders en mochten de Crookers om half twaalf de spits afbijten.

De Crookers staan altijd garant voor een goed feest, maar naar onze mening is het ook nooit meer dan dat. Hun gehele set werd naar onze mening redelijk eentonig, waardoor we na een uur besloten om nog even af te zakken naar Axwell. Axwell is één van de mannen, wat zeggen we, goden, achter Swedish House Mafia. Ook solo mag hij er zeker zijn, al bereikt hij niet hetzelfde effect als met Swedish House Mafia. De man is solo ook vele minder bekend.

Na een half uur Axwell besloten we ons terug naar de A38 te begeven om de tweede Hospital Records act van Sziget Festival te gaan bekijken. Gisteren hadden we reeds Netsky gezien, vandaag was het tijd voor High Contrast. De Engelse drum 'n' bass artiest zorgde voor ons nachtelijk hoogtepunt op Sziget Festival. De tent was slechts half gevuld waardoor je erg goed kon bewegen. Een optreden van Lincoln is anderhalf uur blijven dansen. Zonder enig probleem wisselt hij tussen hits en slaagt hij er steeds in dat wow-effect boven te halen. Hits als "Days Go By", "Hometown Glory" en "Pjanoo" in combinatie met een spetterende lichtshow zorgden dat de tijd voorbij vloog. Ons vermoeidheid werd al snel ingehaald door de wil om te dansen. De sfeer bij High Contrast was ook nabij perfectie.

Dezelfde dag werd afgesloten door Chris.SU die naar onze mening ook zeker geen slechte set draaide. Donderdagnacht kunnen we absoluut omschrijven als het nachtelijk hoogtepunt voor ons team.

Vrijdag 10 augustus

Vrijdag was voor ons een kleine dag van mineur. Een heel deel "grote groepen", die wij persoonlijk iets minder vinden, stonden op de affiche. Zo waren er onder meer optredens van Tiga, The Stone Roses, The XX, The Vaccines en Rizzle Kicks.

De eerste naam van bovenstaande opsomming dat mocht optreden was The Vaccines. De band speelde zeker geen slechte set, maar we vinden hen wel een beetje over roepen. De weide werd praktisch gevuld met T-shirts van The Vaccines - iets wat niet meteen konden vatten. Ze hebben een toffe sound en zeker enkele prachtige nummers, maar het is (naar onze mening) niet echt een uitblinkende act in hun genre.

The Vaccines konden ons alleszins nog bekoren, iets wat we zeker niet kunnen zeggen over The XX. De afgelopen jaren stonden The XX jaarlijks op een affiche in België en wij vragen ons nog steeds af waarom. Hun muziek is wazig, rommelig en niet aangenaam om naar te luisteren. Een optreden om snel te vergeten.

We zetten ons klaagzang verder omtrent The Stone Roses. Ooit misschien een topper, maar net als hun show in Nederland gewoon één grote chaos. De zanger zingt geregeld erg vals en het samenspel zit er vaak nogal naast. We lieten deze band dan ook voor bekeken op Pukkelpop. Wij kunnen alvast vatten waarom ze nooit echt doorbraken op het Europese vastland en mensen het nogal een zwakke headliner vonden voor Pukkelpop 2012 - ze zijn gewoon niet goed genoeg.

Zijn er dan acts die ons wel konden bekoren op vrijdag? Zeker, althans, toch één act. Rizzle Kicks was de absolute ontdekking van vrijdag. De band brengt goede muziek op een unieke manier. Daarbij komt nog eens dat hun muziek enorm dansbaar is. Zij wisten ons wel te overtuigen en mochten ons in tegenstelling tot The Stone Roses wel terug verwachten op Pukkelpop 2012.

De dag afsluiten deden we ook mineur. Tiga is een enorm bekende naam geworden in de elektronische muziekwereld, maar hij is zijn status live toch niet volledig waard. Zijn hele set was eentonig en net als op Dour Festival niet echt de moeite om te gaan bekijken. Vrijdag lagen we voor de eerste keer van de week voor vier uur in ons bed - wellicht de beste investering van het festival.

Zaterdag 11 augustus

Zaterdag was op papier één van de betere festivaldagen. Op de affiche vonden we Two Door Cinema Club, Noah And The Whale, Snoop Dogg, Sum41, Borgore, Flux Pavilion en nog enkele andere toppers.

Noah And The Whale moesten we jammer genoeg missen door ons bezoek aan één van de badplaatsen te Boedapest. Boedapest is een prachtige stad en met de City Pass van het festival heb je gratis toegang tot één van de vele badplaatsen. Stoombaden, sauna's en steeds weer lekker natuurlijk verwarmd water. Zeker de moeite waad wanneer je in de buurt van Boedapest bent.

Two Door Cinema Club wisten we wel mee te pikken. De laatste keer dat we de band zagen was op Pukkelpop 2010 op één van de kleinste podia. De band was geheel onbekend en had juist hun eerste album uit dat uiteindelijk zou doorbreken tot hun hedendaags succes. Pukkelpop 2010 was intiem en gezellig, maar de band op het hoofdpodium van Sziget Festival had ook zeker iets. De vrolijke muziek versterkte het samenhorigheidsgevoel op Sziget aanzienlijk. Eén van de betere shows op het hoofdpodium dat we wisten mee te pikken. Two Door Cinema Club is net zoals bijvoorbeeld Mumford & Sons één van die bands dat het publiek dichter bij elkaar krijgt.

Ook Sum41 speelde op het hoofdpodium, een band die voor ons voornamelijk hand in hand gaat met een nostalgisch gevoel. Bij ons waren de jonge tienerjaren voornamelijk gevuld met punkrock en onze helden van toen eens live bekijken was dan ook fijn meegenomen. We hadden Sum41 al enkele keren live gezien, maar deze keer was anders. De band was niet dronken en iedereen kon perfect op zijn benen blijven staan. Sum41 behoudt voortdurend interactie met het publiek en kan steeds weer rekenen op enkele kleine en gezellige moshpits. Zeker een fijne ervaring.

Het optreden van Snoop Dogg daarentegen vonden we maar niets. De enige reden dat je naar zijn show gaat, is omdat hij zo bekend is. Weinig mensen vinden zijn genre goed en ook de show kon ons niet echt bekoren. Ondanks dat er een hele delegatie op het podium stond,viel er niet echt veel te beleven. Zeer zelden hoorde je Snoop Dogg eens 'kreunen' wat dan telde als een soort van zanglijn. De rest werd gedaan door zijn andere "homies" die op het podium stonden. Snoop Dogg is een act die je eens moet gezien hebben, maar het is ook zeker niet meer dan dat.

Uiteindelijk valt de nacht dan weer over Sziget Festival. Het was reeds de voorlaatste nacht en deze keer konden we terug rekenen op enkele drum 'n' bass artiesten. Borgore en Flux Pavilion waren de grootste namen omstreeks een uur of drie 's nachts.

Borgore is en blijft Borgore. De jonge kerel gaat hard achter zijn draaitafels, maar is eigenlijk vrij waardeloos tussen de rest van drum 'n' bass artiesten. Hij speelde slechts enkele van zijn eigen nummers - "Nympho" en "Love" - de rest waren doorsnee plaatjes die we ook niet echt geweldig vonden. De Arena waar Borgore speelde had ook geregeld problemen met zijn muziekinstallatie. De bass kwam vaak niet goed door, waardoor je de drum 'n' bass niet echt kon voelen, een jammerlijke zaak.

Ook Flux Pavilion viel een beetje tegen. Hij was voor ons fijne achtergrond muziek tijdens een babbel met enkele andere festivalgangers, maar meer ook niet. We hadden van beide artiesten wel meer verwacht. Borgore op Rock A Field was wel degelijk goed, Flux Pavilion zagen we pas voor de eerste keer.

Zondag 12 augustus

Jammer maar helaas komt er aan alles ook een einde. Sziget Festival kon ons een week lang zonder enig probleem bekoren en we wouden het festival dan ook in schoonheid afsluiten. De namen zondag waren niet beter of slechter dan de voorbije dagen - maar het festival had naar onze mening wel een fantastische headliner vandaag: The Killers .

We werden vrijwel schaamtelijk wakker rond een uur of vijf in de namiddag. Onze tent stond vlak naast het hoofdpodium, we werden dus vanaf elf uur getrakteerd op een soundcheck en vervolgens konden we de eerste acts ook rechtstreeks vanuit onze tent beluisteren. Jammer genoeg hadden we ons deze keer overslapen voor de soundcheck. Bij het opstaan konden we horen dat Paolo Nutini bezig was op het hoofdpodium. Zijn muziek was ons volledig onbekend al konden we plots een nummer herkennen. Half slaperig werd er een godelijk geluid onze oren ingeblazen. De band speelde een cover van "Time To Pretend" (origineel van MGMT). Als snel verscheen er een glimlach op ons gezicht en was de dag met vreugde ingezet.

Na het vrolijke deuntje van Paolo Nutini gingen we naar het zwaardere werk van Amon Amarth. Een redelijk intiem concert, de tent was slecht voor een kwart gevuld. De band had een goede interactie met het publiek en was één van de weinige metalbands op Sziget Festival. Enkel en alleen op dinsdag was er een goed gevulde line-up met metal. De andere dagen waren Korn en Amon Amarth zowat de grootste metalbands.

Wanneer de metalband het podium verliet, was het tijd geworden voor iets geheel anders. De drie heren van Magnetic Man (samen met twee MC's) betraden het podium in de Arena. De act kon ons minder bekoren dan op Rock Werchter 2010, maar was nog steeds erg aangenaam om te bekijken.

Uiteindelijk viel er na Magnetic Man een vrij stille periode. Voor ons was het nu nog afwachten op The Killers. Na vele jaren wachten kregen we dan eindelijk de kans om deze band aan het werk te zien. Elk nummer konden we vrijwel meezingen en de sfeer zat ook volledig goed. Even hing er een kleine regenbui boven het hoofd, maar al snel liet die het afweten en konden we zonder nattigheid verder genieten. Brandon Flowers kan perfect zijn stemvastheid bewaren op het podium en zingt praktisch nooit vals. De band heeft daarnaast zoveel hits en bekende nummers waardoor je bij elke eerste noot weer die boost krijgt om te blijven dansen en zingen. Ook hier was het publiek zeer aangenaam, samen met Two Door Cinema Club was dit absoluut de beste act op het hoofdpodium qua sfeer.

Na The Killers kon je jouw festivalervaring nog afsluiten op één van de zijpodia. We besloten naar Dj Fresh te gaan in de A38. Geen goede show. Op Rock Werchter 2012 wisten ze ons te overtuigen met hun live set, maar de dj set is het niet veel soeps. De man zette zijn set in met zijn hit "Louder" en daarna verlaagde het niveau naar dat van een deejay op een plaatselijke TD.

Wel goed was de Hongaar John B. Hij wist het publiek wel te entertainen met zijn drum 'n' bass. Daarnaast amuseert de man zich echt op het podium. Hij staat te zwaaien met een 'trollface' en gaat zelf volledig op in wat hij draait. Ondanks dat hij vrijwel onbekend is, was hij stukken beter dan Dj Fresh. Hetzelfde kunnen we over Jade vertellen. Hij speelde nog na John B. en begon om een uur of vier met draaien. Met succes wist hij de sfeer van bij John B. verder te behouden tot het einde van twintig jaar Sziget Festival.

Conclusie

Sziget Festival is een festival dat je moet bezoeken. Als organisatie wisten we dat het moeilijk ging zijn om dit evenement te omschrijven, maar dat het praktisch onmogelijk ging zijn konden we ons niet inbeelden. We durven het bijna uit te roepen dat Sziget Festival wel duizend maal beter is dan eender welk festival in België of Nederland. De line-up is voor vele muziekliefhebbers wellicht vele minder aantrekkelijk, maar de sfeer en het aanwezig liefdevol gevoel is onbeschrijfbaar.

De organisatie kan er op rekenen dat we volgende editie weer aanwezig zijn. We wensen hierbij ook nogmaals Ostfest te bedanken voor de opportuniteit die ze ons gaven. Zij maken Sziget Festival zoveel beter en doen wellicht hetzelfde met Volt Festival, Exit Festival, Balaton Sound, Positivus en Novalja, allemaal festivals die we zeker in de toekomst gaan bezoeken.

Lees het eerste deel van de reportage hier.

Laatste update op dinsdag 21 augustus - 22.45 uur
Geschreven door Jeroen

Share